| Kan, 6. dan, Povratak Von Triera | ||||
|
| Kanski festival 2011 | |||
|
Na ovogodišnjem Kanskom festivalu videli smo filmsku scenu koja prikazuje nastanak sveta. Ona se nalazi u prvom delu filma “Drvo života” Terrencea Malicka i prikazuje istoriju svemira od velikog praska do pojave dinosaurusa.
A nakon nastanka, 67. Kanski festival doneo nam je i propast sveta. Nju je u prvih pet minuta svog filma “Melancholia” inscenirao danski reditelj Lars Von Trier. Von Trierov film “Melancholia” - prikazan u konkurenciji u sredu - počinje doslovno propašću sveta: planeta pod nazivom Melanholija, osam puta veća od Zemlje, skreće pod uticajem sunčeve sile teže s putanje i razbija zemljinu kuglu u prah, zbrisavši svaki trag života i civilizacije. Nakon tog kataklizmičkog uvoda praćenog Mendelssohnovom muzikom, Von Trierov film vraća se pet dana unazad i prikazuje život bogate građanske porodice u danima pred propast sveta. Porodica junaka “Melankolije” skupila se u dvorcu pored morske obale da bi proslavila venčanje Justine ( Kirsten Dunst), naizgled vesele, sretne i uspešne poslovne žene. Međutim, niko, pa ni mladoženja ( Alexander Skarsgaard) ne zna da je Justine zapravo mračna osoba koja se bori s teškom depresijom. Jedina osoba koja zna istinu o Justine je njena sestra Claire, brižna, praktična i realna žena koja pokušava razbiti Justininu tugu venčanjem iz snova. Ujutro, kad se gosti raziđu, sestre s terase vide Melankoliju kako se prijeteći približava Zemlji. Clairein muž ( Kiefer Sutherland ) uvereva ih kako je dokazano da sudara neće biti, ali se prvi ubija otrovom u konjušnici. Dvije sestre ostaju same, a njihovo raspoloženje se menja. Trezvena i “zdrava” Claire guši se u ogorčenju i teško nosi s neumitnošću uništenja. Melankolična Justine propast sveta prihvata sa stoičkim mirom.
 Melancholia Filmom “Melancholia” Lars Von Trier se vratio na Kanski festival, na kome se 1991. proslavio “Europom”, 1998. lansirao “Dogmu 95”, a 2000. pobedio “Plesom u tami”. U jedanaest godina koliko je od tada prošlo, Von Trier je snimao, liječio se od depresije, opet snimao, ali u čitavih 10 gidina nije nije snimio stvarno dobar film. “Melanholijom” Danac se vraća na stare staze i pokazuje da je i dalje veliki reditelj. La Conquete, Pater i Haneza Osim “Melanholije”, takmičarski program je u sredu doneo još dva naslova, francusku poslovno-političku dramu “Pater” Alaina Cavaliera i “Hanezu”, elegični film o ljubavnom trouglu japanske rediteljke Naomi Kawase.
 Film prati i krah njegovog braka se Cecile Sarkozy, koja ga je ostavila na dan izborne pobede. Film - koji ima elemente farse - Sarkozyja prikazuje kao vlastoljibivog halapljivca koji ne preza ni od čega, hiperaktivca koji ne pije vino i guta junk hranu. Durringerov film pojavljuje se u Cannesu upravo u vreme kad u Francuskoj traje veliko preispitivanje Sarkozyjeve politike. Početkom nedelje Le Monde je objavio tekst “Sarkozy - razlaz s intelektualcima” u kojem pokazuje kako su predsednikovi veliki predizborni pobornici poput Andre Glucksmanna ili Pascala Brucknera danas prema njemu jako kritični, a negdje na tom tragu je i film u kojem se Sarkozy oslikava kao političar bez programa, ideologije i skrupula.
Sarkozyjeva supruga Carla Bruni nije se pojavila u Cannesu na premijeri filma “Ponoć u Parizu” Woodyja Allena (u kome glumi), a neki mediji to povezuju sa filmom “La Conquete” (Osvajanje)
Ostale vesti
|
